حامدرحیمی پنجکی(اطلاعات عمومی مفید)

در این مقاله به آشنایی با تاریخچه ورزش کاراته در جهان و ایران، فواید ورزش کاراته و آشنایی با انواع سبک های کاراته مانند سبک کنترلی و غیر کنترلی و بهترین سبک کاراته را مورد بررسی قرار داده ایم.   ۱. تاریخچه کاراته درجهان ۲. تاریخچه کاراته در ایران ۲.۱ کاراته پس از پیروزی انقلاب اسلامی ۳. آشنایی با سبک های ورزش کاراته ۳.۱ سبک های غیر کنترلی کاراته ۳.۲ سبک های کنترلی کاراته ۴. فواید ورزش کاراته ۴.۱ سلامت روح و روان با کاراته ۴.۲ افزایش سلامت بدنی با کاراته ۴.۳ ارتقاء اعتماد به نفس با کاراته   بشر از زمان تولد برای حیات باید به مبارزه می پرداخته از این رو تاریخ دقیقی برای اینکه از جسم خود به عنوان ابزاری برای دفاع و مبارزه استفاده کرده باشد وجود ندارد. کاراته ورزشی است رزمی که توسط ژاپنی ها ابداع شده است و قدمتی ۵۰۰۰ ساله دارد. نام کاراته از دو واژه  ژاپنی، کارا به معنای خالی و واژه، ته به معنای دست، تشکیل شده است که ترکیب این دو واژه، کاراته به معنی دفاع با دست خالی است. فلسفه این هنر رزمی گذشتن از خواسته های نفسانی مانند کبر و غرور و غلبه بر نفس خویش است. ورزش کاراته که در حال حاضر توسط استادان این ورزش آموزش داده می شود تکامل یافته ورزش رزمی بوکس چینی است که در ابتدا با نام اوکیناواته معروف بوده است. در ادامه به تاریخچه ورزش کاراته در جهان و ایران و فواید و سبک های آن مورد بررسی قرار می دهیم. تخفیفی هافروش تک و عمده کالا ورزش مقالات تاریخچه کاراته، فواید آن و آشنایی با سبک های این ورزش تاریخچه کاراته، فواید آن و آشنایی با سبک های این ورزش  31  در این مقاله به آشنایی با تاریخچه ورزش کاراته در جهان و ایران، فواید ورزش کاراته و آشنایی با انواع سبک های کاراته مانند سبک کنترلی و غیر کنترلی و بهترین سبک کاراته را مورد بررسی قرار داده ایم. در این مقاله به آشنایی با تاریخچه ورزش کاراته در جهان و ایران، فواید ورزش کاراته و آشنایی با انواع سبک های کاراته مانند سبک کنترلی و غیر کنترلی و بهترین سبک کاراته را مورد بررسی قرار داده ایم.   ۱. تاریخچه کاراته درجهان ۲. تاریخچه کاراته در ایران ۲.۱ کاراته پس از پیروزی انقلاب اسلامی ۳. آشنایی با سبک های ورزش کاراته ۳.۱ سبک های غیر کنترلی کاراته ۳.۲ سبک های کنترلی کاراته ۴. فواید ورزش کاراته ۴.۱ سلامت روح و روان با کاراته ۴.۲ افزایش سلامت بدنی با کاراته ۴.۳ ارتقاء اعتماد به نفس با کاراته   بشر از زمان تولد برای حیات باید به مبارزه می پرداخته از این رو تاریخ دقیقی برای اینکه از جسم خود به عنوان ابزاری برای دفاع و مبارزه استفاده کرده باشد وجود ندارد. کاراته ورزشی است رزمی که توسط ژاپنی ها ابداع شده است و قدمتی ۵۰۰۰ ساله دارد. نام کاراته از دو واژه  ژاپنی، کارا به معنای خالی و واژه، ته به معنای دست، تشکیل شده است که ترکیب این دو واژه، کاراته به معنی دفاع با دست خالی است. فلسفه این هنر رزمی گذشتن از خواسته های نفسانی مانند کبر و غرور و غلبه بر نفس خویش است. ورزش کاراته که در حال حاضر توسط استادان این ورزش آموزش داده می شود تکامل یافته ورزش رزمی بوکس چینی است که در ابتدا با نام اوکیناواته معروف بوده است. در ادامه به تاریخچه ورزش کاراته در جهان و ایران و فواید و سبک های آن مورد بررسی قرار می دهیم.  بیشتر بدانید : آشنایی با لباس و تجهیزات کاراته   تاریخچه کاراته در جهان هنر رزمی کاراته با عنوان ورزشی رزمی در سال ۱۹۱۲ توسط ژاپنی ها به دنیا شناسانده شد. با آغاز رقابت های المپیک ۱۹۶۴ توکیو با حمایت و کمک سازمان های مختلف ژاپنی فدراسیون کاراته در این کشور تاسیس شد و مورد حمایت نهاد های بین المللی ورزش های رزمی قرار گرفت و فدراسیون های ورزش کاراته در بسیاری از کشور ها تاسیس یافت. در اولین دوره رسمی مسابقات جهانی کاراته  در سال ۱۹۷۰ به میزبانی ژاپن که ۳۲ کشور در این مسابقات حضور داشتند، در طی جلسه ای با حضور نمایندگان کشورهای حاضر در مسابقات سازمان جهانی ورزش کاراته تشکیل و در مدت زمان کوتاهی فدراسیون جهانی کاراته (WKF) تاسیس و کاراته به ورزشی بین المللی به رسمیت شناخته شد و از سال ۱۹۷۰ تا کنون فدراسیون جهانی کاراته (WKF) زیر نظر کمیته بین المللی المپیک (IOC) به فعالیت خود ادامه داده است. مقرر فدراسیون بین المللی کاراته در کشور اسپانیا قرار دارد و هر یک از ۵ قاره جهان دارای فدراسیون مخصوص قاره خود هستند، که ریاست فدراسیون هر قاره نایب رئیس فدراسیون بین المللی کاراته است و بر فعالیت فدراسیون های کشورها و برگذاری مسابقات کاراته در سطح قاره نظارت می کند. فدراسیون کاراته آسیا (AKF) در کشور تایوان قرار دارد و فدراسیون کاراته کشورمان زیر نظر این سازمان و فدراسیون بین المللی کاراته (WKF) فعالیت می کند. تاریخچه کاراته در ایران فرهاد وارسته در سال ۱۳۴۲ ورزش کاراته را در کشور بنا نهاد و سنسی (استاد) مرتضی کاتوزیان نخستین کاراته کا بود که موفق شد در سال ۱۳۴۹ کمربند مشکی کاراته را دریافت کند. ورزش کاراته با سبک های کان ذن ریو، وادوریو و شوتوکان در کشورمان به فعالیت پرداخت و اولین باشگاه رسمی کاراته در خیابان حجاب (عبده سابق) روبه روی خیابان فاطمی کنونی با نام آکادمی کاراته به طور رسمی شروع به فعالیت کرد. برای اولین بار تیم ملی کاراته کشورمان با مربیگری فرهاد وارسته و ۵ کاراته کار با نام های، میردامادی، نصرتیان، سلیمی، مشفق و محمد اتحاد در سال ۱۳۵۲ تشکیل و راهی مسابقات جهانی ۱۹۷۲ پاریس شد و توانست در مبارزه (کومیته) مدال برنز جهان و امتیازات تیمی مقام ۵ جهان را کسب کند این اولین باری بود که کاراته کشورمان عازم رقابت های جهانی می شد و هنوز در کشورمان فدراسیون کاراته وجود نداشت. در سال ۱۳۵۳ به دستور غلام رضا پهلوی رئیس وقت ورزش کشور فدراسیون کاراته تاسیس  فرهاد وارسته  عهده دار ریاست این فدراسیون نو پا شد. با تاسیس فدراسیون کاراته تیم ملی کاراته به یک تورنومنت ۳ جانبه با حضور دانمارک، ایران و میزبانی  سوئد دعوت می شود که تیم کشورمان به مقام قهرمانی این تورنومت را کسب می کند. در سال ۱۳۵۵ مسابقات قهرمانی کاراته اروپا با حضور تیم کشورمان و ۱۴ تیم اروپایی به میزبانی تهران برگزار می شود که در دور اول مسابقات تیم کشورمان به مصاف فرانسه می رود که در انتها با شمارش امتیاز های تیمی مغلوب فرانسوی ها شده و از مسابقات حذف می شود. در همان سال تیم کاراته کشورمان راهی مسابقات قهرمانی آسیا و اقیانوسیه در جاکارتا اندونزی می شود که تیم کشورمان در مبارزه (کومیته) پس از ژاپن و اندونزی میزبان به مقام سومی رقابتها را کسب می کند.در آذر ماه سال ۱۳۵۶ تیم ملی کاراته کشورمان با حضور ۷ کاراته کا و مربیگری فرهاد وارسته عازم توکیو ژاپن برای  حضور در چهارمین دوره مسابقات جهانی کاراته می شود در این رقابتها تیم کشورمان با شکست تیم های اسپانیا، امریکا و هند به طور مشترک با فرانسه به مقام سومی مسابقات کاراته جهان دست پیدا می کند.  یک سال بعد در سال ۱۳۵۷ شهریار شفیق فرزند اشرف پهلوی رئیس فدراسیون ورزش های رزمی که این فدراسیون جایگزین فدراسیون کاراته شده بود از اعزام تیم ملی کاراته کشور به مسابقات جهانی ۱۹۷۸ تایوان جلوگیری کرده و کاراته کشورمان نتوانست با حضور خود در آن مسابقات از مقام سومی خود دفاع کند. کاراته پس از پیروزی انقلاب اسلامی پس از پیروزی انقلاب اسلامی کشورمان و با آغاز جنگ تحمیلی تیم کاراته کشورمان به مسابقات و تورنومنت های جهانی اعزام نشد، تنها در سال ۱۳۶۵ با یک تیم بسیار ضعیف راهی رقابت های جهانی هلند شدیم که هیچ از کاراته کاران کشورمان موفق به کسب نشان در انفرادی و تیمی نشدند. تنها آقای ناظریان توانست در قسمت انفرادی مقام پنجم را کسب کند وی بعد ها در سال ۱۳۶۸  تا سال ۱۳۸۳ سکان هدایت فدراسیون کاراته را عهده دار شد. در سال ۱۳۶۵ یا ریاست محمدزاده بر فدراسیون کاراته این ورزش جان تازه ای به خود می گیرد و با برگزاری جام وحدت با حضور تیم های پاکستان، ایتالیا، ترکیه و سوریه و ۳ تیم از کشورمان به میزبانی کشورمان تبم کشورمان موفق به قهرمانی در این جام می شود. در سال ۱۳۶۸ سکان هدایت فدراسیون کارته به عهده حبیب ناظریان قرار داده می شود در این سال تیم ملی کشورمان پس از ۱۳ سال دوری از رقابت های جهانی عازم مسابقات آسیا و اقیانوسیه شد. و ایران اولین مدال طلای مبارزه (کمیته انفرادی) و برنز تاریخ کاراته کشور را کسب می کند و در مجموع موفق کسب مقام سوم قاره کهن می شود. در زمان ریاست ناظریان تا به حال کشورمان با حضور در رقابت ها و تورنومنت های جهانی موفق به کسب عتاوین ارزنده ای شده است و کسب این عناوین بین المللی متعدد سبب شده تا ورزش کاراته کشورمان دارای جایگاه ویژه ای در کاراته جهان شود و در حال حاضر کاراته کشورمان از تیم های صاحب نام جهان و شانس اصلی قهرمانی در هر تورنومنت و مسابقاتی شناخته می شود. در حال حاضر آقای محمد صادق فرجی سکان هدایت فدراسیون کاراته کشورمان را بر عهده دارند. آشنایی با سبک های ورزش کاراته ورزش کاراته دارای بیش از ۱۰۰ سبک است که تمامی آنها در  ۴ سبک اصلی خلاصه می شوند که به دو دسته سبک های کنترلی و غیر کنترلی تقسیم می شوند. ۴ سبک اصلی کاراته،  گوجوریو، شیتوریو، وادوریو و شتوکان هستند. سبک های غیر کنترلی کاراته سبک های غیر کنترلی کاراته شامل کیوکوشین، گوجوریو و انشین کاراته است، که کیوکوشین بر گرفته از سایر سبک های کاراته می باشد که توسط تاسو اویاما بوجود آمده است. سبک گوجوریو در توع مبارزات کنترلی و آزاد (غیر کنترلی) انجام می شود و سبک انشین کاراته شباهت به سبک گوجوریو دارد که توسط نینومیا پدید آمده است و تنها در نحوه اجرای حرکت ها دارای تفاوت هستند. سبک های کنترلی کاراته سبک های کنترلی کاراته شامل شیتوریو، شوتوکان، وادوریو، گوجوریو و کان ذن ریو است که، سبک شیتوریو برگرفته از دو سبک شوری ته و ناهاته است و موسس این سبک سنسی مایونی است. سیک شوتوکان بر اساس سرعت و قدرت می باشد و اساس آن وارد کردن ضربات سرعتی و قدرتی است و توسط و توسط فونا گوشی ابداع شده است. سبک وادوریو بنا بر صلح و شیوه صلح در مبارزه دلالت دارد و موسس این سبک هیرونوری است. در سبک گوجوریو که به دو صورت کنترلی و غیر کنترلی وجود دارد توسط سنسی میاکی بر گرفته از سبک ناهاته ابداع شده است. که روش مبارزه آن محکم و نرم است ولی باید گفت که سبک کان ذن ریو که توسط سنسی فرهاد وارسته ابداع شده کامل ترین و بهترین سبک در ورزش کاراته محسوب می شود که در این سبک تمام اصول حرکتی، دفاعی به طور یکسان رعایت شده است فواید ورزش کاراته شاید بتوان فواید ورزش کاراته و هدف از تمرین و یادگیری این ورزش رزمی را به سه علت سلامت روح و روان، بهبود و افزایش سلامت بدنی، و ارتقاء اعتماد به نفس و غلبه بر نفس بیان کرد به تشریح هریک از فواید خواهیم پرداخت. سلامت روح و روان با کاراته ورزش کاراته در جهت سلامت روح و روان و دفاع از خود در برابر آسیب ها آموزش داده می شود و تمرینات آن دلالت بر تواضع و فروتنی دارد. با تمرینات ورزش کاراته عضلات بدن تقویت و آرامش می باید و این سبب می شود تا اضطرابات و تشویش های روحی و روانی از فرد دور شود. در کاراته ورزشکار بایستی تمام تمرکز خود را بر روی تمرین و یادگیری فنون قرار گیرد. در کاراته ورزشکار با یادگیری فنون نشان می دهد که می تواند ضربه سنگین وارد کند اما در رویایی با حریف ازتمام قدرت خود در وارد کردن ضربات خود بهره نمی گیرد. کاراته  فکر را تقویت و باعث تمرکز اعصاب می شود. افزایش سلامت بدنی با کاراته با بادگیری کاراته ورزشکار متوجه خواهد شد که کاراته ورزش خشی نمی باشد و فنون و تمرینات آن در جهت بهبود سلامت بدنی است. ورزش کاراته فشار خون را تنظیم کرده و کلسترول خون را کاهش و از ابتلا به این بیماری ها جلوگیری می کند. کاراته در انعطاف پذیری ماهیچه ها و تقویت آنها بسیار موثر است و مانع از ابتلا به پوکی استخوان می شود. ارتقاء اعتماد به نفس با کاراته یکی از فواید کاراته یادگیری فنون دفاع شخصی است که فرد بتواند در مواقع خطر از خود دفاع کند یادگیری این فنون سبب می شود که فرد با اعتماد به نفس و ذهن باز تری با خطرات روبه رو شود. نحوه پیشرفت در ورزش کاراته به نوعی است که میزان مهارت ورزشکار با رنگ کمربندی که در پایان هر دوره به وی از طرف استاد داده می شود سنجیده می شود این ارتقاء درجه در کاراته باعث تمرکز در هدف بعدی ورزشکار بعنی کسب کمربند بعدی با یادگیری فنون جدید است که ذهن ورزشکار را به تمرکز برای رسیدن به هدف بعدی (کمربند) تقویت می کند و در هنگام دریافت آن به یاد خواهد داشت که با چه سختی به آن نایل شده و موجب ارتقاء اعتماد به نفس در ورزشکار برای رسیدن به هدف های بیشتر خواهد شد

تاریخچه وینگ چون کونگف   مبدع و اولین استاد سبک وینگ چون کونگ فو (WT) Ng Mui راهبه‎ای بودایی و کونگ فوکار؛ تنها زن و پیرترین عضو گروهی معروف به "پنچ استاد بزرگ"،  در یکی از معابد شائولین، زندگی میکرد. برخورد و ابراز نارضایتی او با دولت منچوری به شدت برادران و شاگردان سرکش او نبود ولی او هم کاملا خود را از مبارزه علیه بی‏انصافی‎ها عقب نمی‎کشید؛ تا آنکه حاکمان سلسله منچوری با لشکری فراوان به معابد شائولین حمله برده و تمامی راهبان را قتل عام نموده و معابد را به آتش کشیدند، در این حمله فقط چند تن از اساتید هنرهای رزمی جان سالم به در بردند. بعد از تخریب معبد Ng Mui به صورت مخفیانه از آنجا گریخته و در کشور پهناور چین متواری شد. بالاخره او در معبد (درنای سفید) واقع در کوههای Tai leung که همینطور به اسم کوههای Chai Ha نیزخوانده می‎شود، مستقر شد. کوهستانی که سکنه کمی داشت، این کوه بین شهرستان‏های سچوان و یوان واقع شده بود. در آنجا او بدون مزاحم شروع به تمرین هنرهای رزمی و zen کرد. Ng Mui مانند برادران کونگ فو کار (برادر یا Si-Hing، لقبی در سیستم کونگ فو به معنای برادر بزرگ است) خود که حالا از آنها جدا شده بود، قادر نبود خاطره به آتش زدن معبدشان و خیانت راهبان حیله‎گر را فراموش کند. در هر صورت، او نگرانی دیگری نیز داشت و آن هم اینکه به چه صورتی جانش را در مقابل راهبان مزدور و لشکریان منچو حفظ کند. خیلی مشکل خواهد بود که خیانتکارانی که سالها آموزش دیده‎اند واستاد بیشتر تکنیکهای شائولین شده‎اند را مغلوب کرد. او هنوز در قابلیت از آنها ارشدتر بود ولی در تئوری، دیگر از آنها پیشرفته‎تر نبود و ترس روزی را داشت که به علت کهولت سن دیگر قادر به مقاومت و دفاع در مقابل خیانتکارهای جوان و قدرتمند نباشد. فقط یک راه برای او وجود داشت، باید سبکی را پایه‎گذاری کند که بتواند با آن بر تکنیکهای فعلی شائولین غلبه کند. ولی این چه سیستمی می‎توانست باشد؟ و او چطور می‎توانست سیستم بهتری را طرح ریزی کند؟   Ng Mui، این سیستم جدید را از روباه و درنای سفید که در حال مبارزه آنها را مشاهده کرده بود، الهام گرفت. در حقیقت Ng Mui فقط مفهوم را از این حیوانات گرفت و بسیار تلاش کرد که تکنیکها را با بدن انسان تطبیق دهد. به عقیده‎ی Ng Mui کونگ‎فوی شائولین با حرکات کم ارتفاع، زیادی خسته کننده و غیر قابل تحمل بود. روش جدیدی که او توسعه داده بود به طور قابل ملاحضه‎ای فرق داشت. برای اینکه آنها حرکات بسیار ساده و قابل تطبیقی بودند. ده فرم رایج شائولین کونگ‎فو فقط کمی با یکدیگر فرق داشتند و از همه مهمتر تمرینها خیلی متداول و معمولی بودند. سیستم جدید Ng Mui شامل فقط 3 فرم دست و یک فرم آدمک چوبی بود. همینطور در شائولین تعداد زیادی حرکت وجود داشت و با اینکه به نظر چشمگیر می‎آمدند و نامهای جذابی داشتند (مانند: اژدها و رقص ققنوس، چوب استاد تائو، شیری که از ارتفاع پایین می‎آید) ولی در واقعیت خاصیت عملی و کاربردی نداشتند. در حالیکه سیستم جدید Ng Mui برای اجرا و نمایش به درد نمی‎خورد به دلیل اینکه این سیستم حتی یک حرکت هم برای به نظر جالب آمدن و لذت بردن نداشت. تمام حرکاتی که Ng Mui توسعه داد مستقیماً با تمرین رزمی ارتباط داشتند، در نتیجه این حرکات ابداً نام‎های دکوری و نمایشی نداشتند. نامهای این فنون، شرح وظیفه و دلیل کاربرد این حرکات را در بر داشت. برای مثال در سیستم Ng Mui حرکتی به نام "کف دست به بالا با حرکت بازو" (تان سائو) وجود داشت که دقیقاً و به طور ساده تشریح می‎کرد که دست و بازو باید به چه طریقی نگه داشته شود. یک تفاوت دیگر بین شائولین وسیستم جدید Ng Mui، تاکید زیاد به مفهوم قدرت که مشخصاً درسیستم شائولین پرورش داده شده بود، می‎باشد. یک هنرجوی شائولین قبل از اینکه به او اجازه داده شود که اولین حرکت را یاد بگیرد، برای مدت 2 تا 3 سال باید منحصراً طریق ایستادن که نشانه این سیستم است را تمرین می‎کرد. هدف سیستم Ng Mui مغلوب کردن حریف قوی-تر بود از طریق تکنیک صحیح تا قدرت زیاد. بدون شک در سیستم او، جایی برای آموزشهای قدرتی هم بود، برای او اساساً سوأل این بود که چطور می‎تواند حریف را بدون قدرت بدنی و تنها با نیروی عکس-العمل (در واقع نیروی خود حریف) از پا بیاندازد. برای این منظور او، طرز و شیوه ایستادن معمول و گارد گرفتن شائولین را تغییر داد (در شائولین اتکای بدن به سمت جلو بود) Ng Mui اتکای بدن را به پای عقب منتقل کرد و به جای استفاده از قدمهای بلند و پرشی شائولین، قدمهای کوتاه و سریع را برگزید. این طرز ایستادن به هنرجو این امکان را می‎داد تا به سرعت به زانوی حریف لگد بزند بدون اینکه از جای خود حرکت کند. دومین استاد سبک دختری زیبا به نام Yim Wing Tzun در شهرستان kwantun به دنیا آمد و از زمان فوت مادرش، با پدرش Yim Lee که دانشجوی معبد شائولین بود، تنها زندگی می‎کرد. در بچگی عقد او را با جوانی به نام Leung bok chun که تاجر نمک بود و اهل شهرستان Fukien بسته بودند. Yim Lee که به چندین تکنیک رزمی سبک شائولین مسلط بود در موقع لزوم از این تکنیکهای رزمی استفاده میکرد. به همین دلیل مورد تعقیب قانون قرار گرفت. برای اینکه دستگیر نشود به همراه دخترش فرار کرده و در مرز شهرستان‏های سچوان و یوان در دامنه کوه Tai Leung مستقر شد و روزی خود را با فروختن غذاهای لوبیایی به عنوان دستفروش می‎گذراند. به مرور وینگ چون بزرگ شده و دختری زیبا و پرانرژی شد. ولی زیبایی بیش از حد او، مساله ساز شد. در دهکده آنها قلدری معروف به نام Wong بود که همیشه دنبال دردسر می‎گشت، اهالی دهکده در مقابل زورگویی او کاری نمی‎توانستند بکنند، چون او استاد کونگ‎فو و عضو یک گروه تبهکاری بود. علاوه بر این مقامات قانونی و پلیس دسترسی و نفوذی به این دهکده مرزی نداشتند.  Wong به خاطر زیبایی که وینگ چون داشت او را از طریق فرستاده‎ای خواستگاری کرد ولی زمان محدودی را برای جواب او گذاشت که اگر آن زمان تمام شود و وینگ چون تقاضایش را قبول نکند، او را اذیت خواهد نمود. وینگ چون، چون بسیار از نظر بدنی ضعیف بود و نمی‎توانست در مقابل او مقاومت کند و پدرش نیز در عین حال خیلی پیر شده بود. از آن روز به بعد پدر و دختر خیلی نگران آینده خود و سرنوشتشان شدند. در همین زمان NG Mui در معبد درنای سفید واقع در کوه Taileung زندگی می‎کرد و برای رفع مایحتاج خود، چندین بار در ماه به این دهکده کوچک می‎آمد. یک روز که استاد به شهر آمده بود و از Yim Lee (پدر وینگ چون) در حال خرید بود، از طرز نگاه‏های وینگ چون و پدرش تشخیص داد که آنها در مورد مطلبی نگران هستند. وقتی که از آنها سوأل کرد همه چیز را به او گفتند. NG Mui که خود سابقه طولانی در مبارزه با ظلم و بی‎عدالتی داشت، تصمیم گرفت به وینگ چون کمک کند. او نمی‎خواست خود مستقیماً وارد مبارزه شود زیرا از آن بیم داشت که هویت اصلی‎اش فاش شود و دیگر آنکه درگیر شدن و شکست دادن یک ولگرد خیابانی برای استادی مثل او، نه افتخار بود نه عادلانه. لذا او تصمیم گرفت مسأله را به صورت دیگری حل کند، آن هم اینکه با آموزش دادن هنر رزمی جدید خویش به وینگ چون، او را برای دفاع از خود آماده کند. هنرهای رزمی خیلی برای وینگ چون غریبه نبود به دلیل اینکه پدرش قبلاً رزمی‎کار بود. وینگ چون خودش هرگز در موقعیتی نبود که احتیاج به یاد گرفتن سیستم دفاع شخصی داشته باشد. ولی حالا تحت آموزش استاد NG Mui هدفی در نظر داشت. بنابراین به صورت خصوصی وینگ چون ظرف فقط یک سال استاد تمام متدهایی شد که استادش به او آموزش داده بود. NG Mui بعد از ختم دوره‎ی آموزش، در معبد درنای سفید، او را به پدرش تحویل داد. وینگ چون به تازگی از کوه Taileung برگشته بود که آن قلدر دهکده دوباره زورگویی خود را شروع کرد. این بار وینگ‏چون از او فرار نکرد و او را به مبارزه طلبید. آن قلدر بسیار خوشحال شد، چون مطمئن بود که او فاتح مبارزه خواهد بود و مشتاقانه منتظر بود که بالاخره این دختر زیبا را صاحب شود. ولی او خود را فریب می‎داد چون، وینگ چون او را به نحوی روی زمین پرتاب کرد که او عاجزانه روی زمین خوابیده و به او التماس می‎کرد و دیگر میلی نداشت که وینگ چون را اذیت کند. بعد از اینکه وینگ چون آن خلافکار را مغلوب کرد به آموزش سیستم رزمی خود، نزد استادش، ادامه داد. بعدها اسم این سبک به نام کونگ فوی وینگ چون شهرت یافت. اساتید بزرگ از زمان وینگ چون تا اوایل قرن بیستم (شش نسل)   Leung Bok Chao(همسر خانم وینگ چون). Leung Lan Kwai. Leung Yee Tei & Wong Wa Bo. Leung Jan. Leung Bik & Chan Wah Shun & Leung Chun & Others. NG Chun So & Others 14 Students. سبک وینگ چون استاد فقید Yip Man بزرگترین استاد کونگفوی زمان خودش در جهان بود. با داشتن خلقی غیر عادی و احساس احترامی که برای خودش قائل بود، توجهی به شهرت و ثروت نداشت و همین طور خصلت بی‏ادبی و تحقیر کننده بعضی از کونگ‏فو‏کاران را نیز نداشت. با ملاقات با او مجبور به هیچ تظاهری نمی‎شدید. او با افرادی که ملاقات می‎کرد به آنان احساس آرامش می‎داد. صمیمیت و گرمی و میهمان نوازی او به صورتهای مختلف مشخص بود. او مردی متشخص، با اصالت و آرام بود.  او در خانواده‎ای اصیل و محترم و ثروتمند متولد شده بود، خانواده او صاحب مزارع بزرگ و خانه‎های متعددی بودند. او به عنوان یک اشراف زاده زندگی مرفهی داشت تا آنجا که حتی اجازه نمی‎دادند برای برداشتن آب از روی زمین، خم شود. در سن 13 سالگی در کمال تعجب همگان، به ورزشهای رزمی علاقمند شد و داستان علاقمند شدنش به هنر رزمی وینگ چون از این قرار است: استاد Chan wah Shun که ذکرش در بالا گفته شد، شاگرد محبوب استاد بزرگ Leung Jan بود. او برای تعلیم و تربیت شاگردانش نیاز به جایی داشت، پدر "ییپ من" معبد خاندان Yip را برای تدریس به او اجاره داد. استاد حق‎التدریس زیادی (3 سکه نقره) در ماه از شاگردانش می‎گرفت و این باعث شده بود که درس او کم رونق باشد. ییپ مَن به خاطر جذابیت تکنیک‏هایی که نزد استاد دیده بود، به شدت به این سبک علاقمند شد، بنابراین یک روز با آوردن 3 سکه نقره برای استاد Wah او را شگفت زده کرد. با وجود علاقه کم استاد به تدریس به ییپ من، به خاطر  اعیان زادگی و نحیف و لاغر بودن او؛ سرانجام در مقابل اصرارهای ییپ مَن جوان، قانع شد. استاد در طول حیات خود 16 شاگرد بیشتر نداشت که یکی از آنها پسرش Chun Yu min بود. ییپ من جوانترین عضو و شاگرد مدرسه او بود. استاد پس از 3 سال آموزش به ییپ من در گذشت و ییپ مَن 16 ساله را ترک گفت. ییپ من جوان نیز برای تحصیل در کالج به هنگ کنگ سفر نمود. ییپ من در کالج همراه با دوستان چینی خود گروهی برای مبارزه و دعوا با اروپاییها تشکیل داده بود و آنان را به خاطر مهارتش در وینگ چون به راحتی شکست می‎داد. او خود در خاطراتش اشاره می‎کند که از این موضوع بسیار متکبر شده بود. تا اینکه روزی یکی از همکلاسی‏هایش برای او از دوست پدرش که در شرکت با پدرش همکار بود، تعریف نمود و گفت که او در هنرهای رزمی بسیار پیشرفته است و از او پرسید که آیا جرات مبارزه با او را دارد یا نه؟ ییپ من جوان که بسیار مغرور شده بود و از هیچ کس نمی‎ترسید روزی را معین نمود تا با هم‏شاگردی خود به ملاقات آن مرد برود. آن مرد حدوداً 50 ساله بود و در شرکت تجاری ابریشم کار می‎کرد. سرانجام روز قرار، بعد از ملاقات با آن مرد، قصد ملاقاتش با او را بیان کرد. مرد با لبخندی پذیرفت و از جوان پرسید که از استادت چیزی یاد گرفته‎ای یا نه؟ آیا فرم چام کیو را کار کرده‎ای؟ ییپ من جوان که از این سوالات خشمگین شده بود لباسهایش را برای مبارزه از تن درآورد و پیرمرد تاکید کرد که او را نخواهد زد و فقط از خود در مقابل حملات او دفاع خواهد نمود. این مبارزه انجام پذیرفت و ییپ من بارها توسط پیرمرد به زمین کوبیده شد. این اولین باری بود که ییپ من از کسی شکست می‎خورد. او بعدها فهمید که آن پیرمرد شاگرد استاد استادش (در واقع هم‏شاگردی استاد سابقش) بوده است. به این صورت بود که ییپ من شاگرد پیرمرد (Leung Bic فرزند استاد Leung Jan) شد و سالها نزد او به آموختن وینگ چون پرداخت. او در سن 24 سالگی استادش را به قصد شهر خود ترک گفت. در آن زمان او خود دیگر در این سبک استاد شده بود. او در شهر خود Futshan در سال 1949 میلادی به شغل مربیگری روی آورد و مربی کانون کارگران شهر شد. پس از آن سالها به نیروهای پلیس درس داد. او قبل از بازنشستگی برای ترویج بیشتر سبک خود "کانون وینگ چون هنگ کنگ" را تأسیس کرد. او در این سال‏ها شاگردان زیادی را تربیت کرد که یکی از معروفترین آنها بروس لی نام داشت

همه چیز درباره هنرهای رزمی ترکیبی یا همان ام ام ای (MMA) مجموعه: تاریخچه رشته های ورزشی  هنرهای رزمی ترکیبی   MMA یا هنرهای رزمی ترکیبی چه ورزشی است؟ در این مقاله از بیتوته درباره رشته هنرهای رزمی ترکیبی یا MMA  صحبت می‌کنیم، یک مجموعهٔ تکنیک‌های رزمی که عناصر مختلفی از هنرهای رزمی مختلف را ترکیب می‌کند، از جمله کاراته، جودو، و تکواندو. هنرهای رزمی ترکیبی یک ورزش رزمی پربرخورد است که به ورزشکاران اجازه می‌دهد تا در سطوح بالا و با استفاده از انواع تکنیک‌های مبارزه مانند مبارزه‌ی ایستاده، کوبیدن حریف و مبارزه‌ی زمینی به رقابت بپردازند. این ورزش در چند سال اخیر رشد چشمگیری داشته است و مانند بمبی در سرتاسر دنیا سر و صدا کرده است. اما اینکه MMA واقعا چیست، موضوعی است که در این مقاله به آن پرداخته می‌شود.   ورزش هنرهای رزمی ترکیبی یا Mixed Martial Arts (MMA) به عنوان یک رزمی کامل شناخته می‌شود که در آن مبارزان از انواع مختلفی از تکنیک‌ها استفاده می‌کنند.   ام ام ای چیست؟ MMA یا هنرهای رزمی ترکیبی، نسخه‌ای کوتاه‌تر از هنرهای رزمی ترکیبی است که از مجموعه‌ای از هنرهای رزمی مختلف تشکیل شده است، شامل تکنیک‌های گریپلینگ، ضربه زدن و دفاع شخصی می‌شود.   افرادی که در مسابقات MMA شرکت می‌کنند، خود تصمیم می‌گیرند که از کدام رشته‌های رزمی برای تمرین استفاده کنند.   هر فرد به دلیل خاصی ورزش رزمی ترکیبی را انتخاب می‌کند. برای مثال، اگر تمرکز ورزشکار بر روی مبارزه‌ی زمینی در MMA باشد، ممکن است بیشتر تمرکز خود را بر روی جوجیتسو برزیلی قرار دهد، در حالی که فرد دیگر ممکن است ورزش کشتی را انتخاب کند.   تعداد ورزشکاران MMA بسیار زیاد است و از متنوعیت هنرهای رزمی ترکیبی برخوردارند. اما برخی دیگر ممکن است علاقه‌مند به هنرهای رزمی سنتی باشند.     مبارزه MMA چیست   مبارزه MMA چیست؟ مبارزات MMA یک رشته ورزشی است که تمام جنبه‌های مختلف مبارزه را یکجا دارد. در این ورزش، مبارزه توسط داور و هیات داوران کنترل و رهبری می‌شود و بر خلاف تصور اشتباهی که وجود دارد، MMA ورزشی بی‌قانون نیست.    ات مبارزان باید هم در مبارزه ایستاده و هم در مبارزه زمینی مهارت کافی داشته باشند. آن‌ها باید در هر دو محیط به اندازه کافی ماهر باشند، زیرا MMA ترکیبی از سایر ورزش‌های رزمی است.   مبارزه در MMA زمانی به پایان می‌رسد که یکی از دو شرکت‌کننده به ناک‌اوت برسد یا زمان مسابقه تمام شود. اگر زمان مسابقه به پایان برسد، داوران تصمیم می‌گیرند که کدامیک از مبارزان برنده باشد. همچنین، اگر یکی از مبارزان قوانین MMA را نقض کند، ممکن است رد صلاحیت شود و بازنده اعلام شود.   MMA روشی عالی برای تمرین همه ورزش‌های رزمی به طور همزمان است. سازمان برگزارکننده مسابقات MMA، یو اف سی UFC است که هر ساله قوانین مسابقه توسط آن تعیین می‌شود.   مبارز MMA چه کسی است؟ مبارزان MMA را می‌توان فردی دانست که در حال تمرین و شرکت در مسابقات MMA (هنرهای رزمی ترکیبی) است.   همانطور که می‌دانید، MMA یک شکل از مبارزه نامنظم است که در آن می‌توانید ورزش‌های رزمی مختلف را به بهترین شکل ممکن ترکیب کنید.   MMA شامل تمام اشکال مبارزه است، از جمله ضربات مشتی، لگد زدن، کوبیدن حریف به زمین و مبارزه زمینی. اگر به یک ورزشگاه حرفه‌ای MMA بروید، با تمرینات بیشتر آشنا خواهید شد و افراد زیادی را مشاهده می‌کنید که در حال تمرین انواع ورزش‌های رزمی هستند.   علاوه بر این، می‌توانید هر کدام از ورزش‌های رزمی را که دوست دارید انتخاب کنید و مهارت خود را در یکی از آنها تقویت کنید.   جوجیتسو برزیلی واقعاً در بین مبارزان MMA محبوب است، زیرا بهترین گزینه برای مبارزات زمینی است و ورزشکاران MMA با تسلط بر آن می‌توانند برنده مبارزه باشند. اشاره به اهمیت و نقش جوجیتسو در یادگیری MMA در نوشته، نشان از اهمیت این رشته در آموزش و تقویت مهارت‌های مبارزه در MMA دارد.     قوانین ورزش ام ام ای   قوانین ورزش ام ام ای مسابقات این ورزش با قوانین کمتری نسبت به دیگر رزمی‌ها برگزار می‌شود و مبارزان در آن می‌توانند به طور آزاد فنون رزمی را اجرا کنند. این مسابقات معمولاً در یک رینگ هشت ضلعی با دیواره‌های فلزی برگزار می‌شوند. به دلیل این آزادی بیشتر، خشونت در مسابقات MMA نیز بیشتر است.   قوانین کلی ورزش ام ام ای  در مسابقه‌ای که در سال ۱۹۵۱ در برزیل برگزار شد، ماساهیکو کیمورا، یک جودوکار ژاپنی، با هلیو گریسی، بنیان‌گذار جوجیتسو برزیلی، روبرو شد. این مسابقه به عنوان یکی از نخستین مبارزات معروف هنرهای رزمی ترکیبی شناخته می‌شود.   در این مبارزه، حمله به بیضه، فروکردن انگشت در چشم، فروکردن انگشت به هرکدام از منافذ بدن، ضربه زدن به قسمت گلو، ضربه زدن به مهره‌های پشت گردن و کمر، نیشگون گرفتن، و همچنین با پا ضربه زدن به حریفی که بیهوش یا به زمین افتاده است، به عنوان خطاهای محسوب می‌شدند.   مکمل‌های MMA برای حرفه‌ای شدن در هنرهای رزمی ترکیبی، می‌توان از رشته‌های دیگر رزمی بهره برد. بهترین رشته‌های مکمل برای MMA عبارتند از: - بوکس: برای بهبود ضربات مشت، تکنیک‌های گارد و دفاع، و یادگیری نحوهٔ جا خالی دادن. - تکواندو: برای بهبود ضربات سریع و متنوع با استفاده از پاها. - موای تای: برای آموزش ضربات آرنج و زانو. - جودو: برای یادگیری فنون پرتابی و کنترل حرکت در فاصله نزدیک. - جوجیتسو برزیلی: برای آموزش فنون خاکی، قفل مفاصل و فنون خفه کردن. - ساندا: برای تقویت توانایی در ترکیب کردن فنون کشتی و ضربات دست و پا.    مکمل‌های MMA   پیشینه MMA یک رزمی‌کار چینی در حال آماده‌سازی برای پرتاب حریف خود در یک مسابقه لی‌تای در چین باستان است.   رقابت‌های هنرهای رزمی ترکیبی به عنوان یک رویداد جدید در عرصه رزمی‌ها شناخته می‌شوند، اما با نگاهی به گذشته، می‌توان تأثیرات وال تودو که از سال ۱۹۲۰ در برزیل برگزار می‌شد و پانکریشن را که نقشی مهم در این زمینه داشت، در ریشه‌های هنرهای رزمی ترکیبی مشاهده کرد.   در دهه‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰، تفکر ترکیبی رشته‌های مختلف رزمی به ویژه به تأثیر بروس لی بر مبارزات توجه زیادی جلب کرد. او با ایده‌آل‌گرایی بود که یک مبارز برتر نیازمند گسترش و ترکیب مهارت‌های مختلف رزمی است و باید بتواند در هر استایلی مبارزه کند. این نگرش بعدها توسط دانا وایت، بنیان‌گذار اوآی‌اف، به عملیات عملی درآمد و تبدیل به مبارزات هنرهای رزمی ترکیبی شد.   هنرهای رزمی ترکیبی به عنوان یک رویداد نوین در سال ۱۹۹۳ با برگزاری مسابقات یواف‌سی در ایالات متحده و پس از آن، مسابقات پراید اف‌سی در ژاپن به وجود آمد. از آن زمان تا به حال، این مسابقات با تغییرات قوانین به منظور معرفی هنرهای رزمی ترکیبی به عنوان یک ورزش به جامعه، ادامه یافته است. امروزه، هنرهای رزمی ترکیبی به عنوان یک ورزش جهانی شناخته می‌شود و در سراسر جهان مورد توجه و علاقه قرار دارد، به ویژه در ایالات متحده و ژاپن.   اما باید به یاد داشت که MMA به اندازه‌ای ورزش بی‌نظم و بی‌قانون نیست. در واقع، برخی حرکات در این ورزش ترکیبی وجود دارند که اجرای آنها مجاز نیست و باعث خطا می‌شود.   به عنوان مثال، در ورزش‌هایی مانند کراو ماگا و وینگ چون، تکنیک‌هایی وجود دارند که در MMA ممنوع هستند. بنابراین، اگر ورزش رزمی اصلی شما یکی از این دو ورزش باشد، باید به یاد داشته باشید که ممکن است نتوانید تمام تکنیک‌های آن را در MMA به کار ببرید.   با این حال، انتخاب در اختیار شماست. می‌توانید این ورزش‌ها را به عنوان ورزش رزمی اولیه خود انتخاب کنید و فقط برخی از تکنیک‌ها را در MMA استفاده کنید، یا می‌توانید جوجیتسو برزیلی یاد بگیرید و بدون نگرانی از تکنیک‌های آن، در مسابقات MMA شرکت کنید.    پیشینه MMA   سوالات متداول درباره هنرهای رزمی ترکیبی یا MMA    1. آیا MMA ورزش گرانی است؟ هزینه‌ها بسته به باشگاهی که در آن ثبت‌نام می‌کنید، تعداد جلسات تمرین، احتیاج به مربی خصوصی یا گروهی، و همچنین تجهیزات اولیه مورد نیاز برای شروع دوره ممکن است متفاوت باشد. برخی باشگاه‌ها و مربیان ممکن است هزینه‌های بیشتری داشته باشند، در حالی که دیگران ممکن است گزینه‌های مناسبی برای هزینه‌های کمتر را ارائه دهند.   2. MMA مخفف چیست؟ MMA مخفف Mixed Martial Arts است. این ورزش به شکلی است که تمرین‌کنندگان در سبک‌های مختلف مبارزه فعالیت می‌کنند و می‌توانند هنرهای رزمی مختلفی را به سبک مبارزه خود اضافه کنند. برای موفقیت در MMA، شما باید به یک یا چندین ورزش رزمی مسلط باشید تا بتوانید بر حریف خود مسلط شوید. MMA محبوب است زیرا ورزشکاران از آزادی عمل بیشتری در مبارزه برخوردار هستند و قوانین سخت‌گیرانه کمتری بر آن حاکم است، همچنین برای آموزش دفاع شخصی نیز مناسب است.   سخن پایانی: ورزشکاران MMA اغلب به عنوان قوی‌ترین و تکنیکی‌ترین ورزشکاران شناخته می‌شوند زیرا معمولاً از هر رشته ورزشی رزمی چند تکنیک بلد هستند. هر چه تسلط ورزشکار بر ورزش‌های رزمی بیشتر باشد، در MMA موفق‌تر خواهد بود.

• ووشو از دسته ورزش های گروهی رزمی و زیر مجموعه کونگ فو است. مهد رشد این ورزش، کشور چین است. ووشو سرچشمه تمام رشته های ورزشی رزمی است.ووشو در شیوه ها و سبک های مختلفی تعریف شده است که هر کدام تکنیک ها، تاکتیک ها و قواعد خاص خود را دارند.  تفاوت سبک ها در واقع موجب تنوع در شیوه های مبارزه شده است؛ اما به طور کلی فلسفه آن طی 5000 سال پیشرفت تغییر نکرده است. ورزش ووشو فقط مفهوم حمله کردن و دفاع کردن را در بر نمی گیرد، بلکه برای رشد و پرورش بدن، ذهن و روح انجام می شود.  ووشو از دو واژه وو (wu) و شو (shu) تشکیل شده است.وو در زبان چینی به صورت دو نویسه zhi به معنی دست کشیدن و Ge که نوعی سلاح جنگی قدیمی است، نوشته می شود. نویسه wu در واقع از دست کشیدن از مبارزه و صلح می گوید؛ بنابراین ووشو علاوه بر تقویت سلامت بدن یک نوع تمرین برای ذهن و توجه به ارزش های اخلاقی است.  برخلاف کونگ فو که هنوز بر سبک سنتی باقی مانده است، ووشو تغییرات زیادی کرده است. تغییراتی مانند دویدن روی دیوار و وارو زدن، چرخش 720 درجه حین حرکت تورنادو و پروانه چرخشی. ووشو ابتدایی بر جا به جایی و پریدن با کمر صاف و بازوهای باز و بلند شدن از حالت دولا به کمک کف دست و بازو تاکید دارد.همچنین پرش با پای صاف مانند پرش کششی از روبرو و کنار و پرش هلالی رو به داخل و رو به بیرون. افراد با استعداد پس از شش ماه می توانند پرش پروانه را یاد بگیرند. چنانچه در بخش ورزش و تناسب اندام نمناک اشاره شده است ووشو یک ورزش درونی و بیرونی برای ذهن و بدن است و فرد را از نظر بدنی و روانی برای مبارزه آماده می کند. جنگ، مبارزه، زد و خورد، تمرین و حرکات موزون.  بدن باید نیروی کافی برای تمرینات روزانه ای مانند دویدن و وزنه برداری را داشته باشد.این یک قانون نیست، اما برای ارتقاء به سطوح بالاتر تناسب اندام ملاک است. انجام هرگونه تمرین مقابل مقاومت بیشینه بدن، قدرت بیشینه نام دارد.این سطح برای ووشوکاران بسیار حائز اهمیت است، آن ها باید بیشینه قدرت بدن خود را تا حد امکان بالا ببرند. برای این کار ووشوکاران باید تمرینات مشخصی را در ست های مختلف انجام دهند.هر ست باید 3 تا 7 مرتبه انجام شود و سختی تمرین باید از کم به متوسط و زیاد تغییر کند.  برای افزایش قدرت بیشینه تمرین ها باید با حداکثر سرعت انجام شوند.قدرت بیشینه به سه بخش تقسیم می شود: قدرت شروع:شامل پرورش عضلات برای مرحله شروع مبارزه است.  2- قدرت سرعت:شامل توانایی یک فرد در کاهش مقاومت بدن با بیشترین سرعت است.  3- سرعت قدرت:توانایی رسیدن به بیشترین مقاومت با بیشترین سرعت که با نام نیرو نیز شناخته می شود.  در ووشو برای جا به جایی صحیح، باید بدنی منعطف و قوی داشته باشید و توانایی انجام پرش، پشتک و وارو را نیز داشته باشید. ایستادن اسب این یک نوع ایستادن مبتدی است که به تعادل و انجام حرکات پیچیده دیگر کمک می کند. ابتدا پاهای خود را به اندازه عرض شانه باز کنید.زانوهای خود را خم کنید طوری که انگار می خواهید اسب سواری کنید.بالاتنه خود را کاملا صاف نگه دارید.  ایستادن قوسی در حالت لانژ روبرو بایستید، یک پا را جلوی پای دیگر در یک خط قرار دهید، پای پشتی را به آرامی وارونه کنید به طوری که انگشتان رو به بیرون قرار گیرند. هردو پاشنه باید روی زمین قرار داشته باشند. زانوی پای جلو را 90 درجه خم کنید و پای پشتی را بکشید. بالاتنه را صاف نگه دارید و به روبرو نگاه کنید.  ایستادن راحت پای راست را به صورت ضربدر روی پای چپ قرار دهید. روی زانوی پای چپ خود بنشینید و دقت کنید که هیچ فضای بین دو پا نباشد. سعی کنید تعادل خود را حفظ کنید. پاشنه پای چپ را از زمین جدا کنید. بالاتنه و چانه خود را صاف نگه دارید.دست خود را مشت کنید و روی ران قرار دهید. آرنجتان را رو به داخل و مچ هایتان را رو به بالا قرار دهید.  پرش از پهلو صاف بایستید و دست ها و مچ هایتان را صاف نگه دارید. آرنج هایتان را نزدیک به بدن نگه دارید. یک پا را پشت پای دیگر قرار دهید. کمی زانو بزنید تا نیروی بیشتری برای پریدن داشته باشید.پای جلویی را تکیه گاه قرار دهید و با پای پشتی تا جایی که می توانید با قدرت بپرید.  پرش تند صاف بایستید و دست راست خود را جلو نگه دارید ،به طوری که انگشتانتان صاف باشند.دست چپ خود را گره کنید و روی ران قرار دهید به طوری که مچ هایتان رو به بالا باشند.پای چپتان را کمی جلوتر از پای راست قرار دهید و زانو پای راستتان را بالا بیاورید. حرکات مهم در ورزش ووشو   حرکات ابتدایی در ورزش ووشو حالت دست در ووشو حالات مختلفی برای دست وجود دارد: قلاب کردن، کف دست، مشت کردن  قلاب کردن تمام انگشت ها را کنار یکدیگر قرار دهید و مچ دست را رو به پایین خم کنید؛ دقت کنید که انگشتان نباید خم شوند.  کف دست همه انگشتان را خم کنید و با آن ها شکل V بسازید.  مشت کردن همه انگشتان محکم کنار هم قرار گیرند و انگشت شست به حالت ضربدر روی بقیه انگشتان.  حالت ایستادن پیش از مبارزه پاهایتان را به اندازه عرض شانه باز کنید، بدن را صاف نگه دارید و در یک حالت عادی بایستید.  تمرین جا به جایی باید به حالت انگشتان، ران و شانه ها دقت کنید؛ دست هایتان باید راحت جا به جا شوند.دست ها را روبروی خود قرار دهید و به صورت چپ راست و بالا پایین در یک مدار دایره ای حرکت دهید. این تمرین ذهن و بدن را با هم آرام می کند، دست ها و پاها باید صاف باشند و هنگام حرکت دست ها باید در خلاف جهت یکدیگر حرکت کنند.با کمک انگشتان و پاشنه پا بدن را رو به جلو جا به جا کنید.همزمان که این کار را می کنید دستانتان را هم جلوی شکم، در یک مدار دایره ای بالا و پایین کنید. ورزش ووشو چیست و به چه معنیست؟  سبک های ورزش ووشو چنانچه در بخش ورزش و تناسب اندام نمناک گفته شده است سه سبک اصلی ورزش پرهیجان ووشو تای چی ، چانگ چوان و نان چوان هستند که درمسابقات بین المللی فرمهای استاندارد وحرفه ای از این سبکها اجرا می شود. تای چی چوان سبکی است که بر پایه انرژی چی بنا شده است و به در واقع تقویت بدن هم از لحاظ جسمی و هم روحی پرداخته است. در این سبک حرکات آرام همراه باتنفس اصولی انرژی بدن را نظم بخشیده و تنظیم می کند. چانگ چوان در واقع شامل سبک های شمالی کونگ فو است و در تعریف این سبک باید گفت واژه چانگ چوان به معنای مشت بلند است. در توضیح جزئیات این سبک گفتنی است در این سبک از حرکات با دستان و پاهای کشیده و حرکات زیبای آکروباتیک استفاده می شود. نان چوان سبک بعدی نان چوان شامل سبک های جنوبی کونگ فو است و بیشترحرکات آن انفجاری و باسرعت است که نشان دهنده ی درگیریهای نزدیک است.

کلیه اسامی و نام های کونگ فو توآ بدن و قسمتهاید مختلف ان تن و یا بدن ویا جسم...........................................ایچ روح و روان.......................................................نورما زن ماده یا مونث..........................................آن سه ما مرد یا مذکر.....................................................در باتو سر............................................................بودن تو دست...........................................................این تو پا............................................(کی تو) کی یستی تو سینه...........................................................تومن تو پهلو.............................................................یارماتو پشت......................................................اوسای تو   استقرار ها   استقرار از روبه رو......................................ایدون ما استقرار از پهلو..............................................تاج ما استقرار از پشت....................................... ایداث تو ایستادن در کونگ فو......................................ایده ما ایستادن پا گشاد............................................باب تو ایستادن پاگشاد نیمه رو به رو.............................الهام تو ایستادن از پهلو با زاویه 90 درجه.........................اجیر تو ایستادن معمولی و آزاد................................انجاس تو ایستادن رسمی و فکری....................................امیرتو ایستادن متمایل به بغل................................اهوراما تو ایستادن پا گربه ای........................................سرماتو ایستادن پا لک لکی.......................................اوک تو ایستادن پا قلابی...........................................بحث تو   اصطلاحات و احترام ها   سوگند......................................................سن سه رو   سوگند چشم وسوگند نگاه..................................تاکیون ما   استاد تعلیم.....................................................یارومه   سلام و درود.......................................................توآ   جمع شدن شاگردان کونگ فو توآ..............باتو کونگ فو کای   جمع شدن شاگردان ونشستن انها...........با تو کونگ فو کای ذنای   جمع شدن شاگردان وایستادن انها....با تو کونگ فو کار کامی سمای   برگشتن شاگردان به جای تمرین............دریا تو کونگ فو کای   برگشتن شاگردان به جای تمرین ونشستن.دریا تو کونگ فو کار ذنای   برگشتن شاگردان به جای تمرین و ایستادن....دریا تو کونگ فو کای کا می سمای   نرمش بدن...................................................امرتو   نرمش فکر................................................ ایجاد تو   اخطار یا توجه...................................................طی   حرکات بدن   قدم برداشتن به جلو..................................ایرمان نا تو قدم برداشتن به عقب......................................اسیر تو قدم برداشتن به پهلو......................................بائس تو چرخش به عقب......................................... انارت تو سر خوردن با جهش و کشش به جلو......................تورات سر خوردن با جهش و کشش به عقب.....................همه تو سر خوردن با جهش و کشش به پهلو.....................فران تو     حرکات دست   تکنیکها و ضربات مستقیم دست........................... ماتا دور نحو بستن مشت...............................................اتم تو ضربه پیش مشت..............................................ما تو ضربه دو مشتی............................................آنخازما عکس العمل دست......................................هفتی ما تو مشت واژگونه.................................................کارما نوک پنجه ها..................................................نپتون پنجه بسته یا کف گرگی...................................خرد خطا ضربه نوک انگشتی........................................مبداء تو ضربه دو انگشتی..........................................تار ما تو لبه کنار دست................................................کیان زا لبه کنار مشت بسته............................................زوره کف داخل دست..................................................زوتر پشت مشت.......................................................آثار آرنج...............................................................هوتو ساعد........................................................چین ما دفاع........................................................باری تو حمله.......................................................تو بی تو پشت دست...................................................خمو تو قوس لبه داخلی دست.........................................اهیپ تو نوک مرغی.................................................روماج تو   فنون دفاعی دست (ارماتو با تو)   دفا با لبه دست..........................................باکر تو دفاع با مچ دست......................................اوح ما تو دفاع بالا.....................................................آفما اوداء تو.......................................... دفاع با ساعد از داخل دفاع با ساعد از خارج..................................اورا تو دفاع با دو دست.........................................ارغه تو گرفتن......................................................تن تو دفاع دست و پا..........................................آفاق ترا   فنون دفاعی پا   ضربه گل پا(پیش رو).........................................کی تو   ضربه زانو...................................................اتمام تو   ضربه پا شنه پا..........................................مرجان زا   ضربه سینه پا............................................مهرگان زا   ضربه جلو پا................................................بخار تو   ضربه پشت پا.............................................جونگل زا   هلال داخل پا.............................................غوگان زا   حرکات دورانی پا از داخل.................................حزن زا   حرکات دورانی پا از خارج.............................ماده بی تو   حرکات پشت.......................................... پا اوسای ما   حرکات پشت از جلو به پشت.................................توزا   ضربات افت.................................................تورمابه تو   حرکات وضربات پرنده(توران مای)   پرنده عمودی.................................................بث تو   پرنده پهلو..................................................بخرد تو   پرنده پشت..................................................بودن تو   پرنده از روی چند نفر........................................بدرود   پرنده دو پایی.................................................نپتون تا   پرنده زانویی................................................کیهان زا   پرنده مبارزه با پرنده................................اشوردان مایانه   گاردپرنده.......................................................انرتو   فرود و استقرار................................................بخ تو

علم ورزش علم ورزش ، علمی است که در آن به مسائل علمی و تخصصی ورزش پرداخته می شود و هدف از این علم آن است که علاقه مندان به ورزش از این طریق پی به کلیه مسائل مربوط به علوم ورزش برده و آن را به کار بندند تا کمتر دچار آسیب شده و همچنین از طریق علم ورزش مهارت خود را در هر رشته ورزشی افزایش دهند. آدمی در مراحل تمدن به درجات عالی رسیده و اندیشه و فکر او بسیار تابناک شده و حاصل کار و اندیشه و هوشمندی انسان یعنی علوم و معارف بشری نیز روز به روز وسعت یافته است . هر یک از دانش ها و فروغ معرفت های انسانی در قرن بیستم به صورت دریای پهناور درآمده است به طوری که در هر یک از رشته های علوم باید سال ها وقت صرف کرد تا در آن تخصص یابد و به مقام شامخی برسد، نه تنها ناگزیر است از برگزاری مسابقه آن علم یا فن در جهان آگاه گردد و از بزرگان آن رشته تا سی جوید و پیش برود، بلکه همین فرد باید علاقمند به این رشته هم باشد و همین موارد لزوم داشتن اطلاعات کافی و یا معلومات عمومی را ایجاب می کند. امروزه هیچ کس حتی کسانی که فقط ارزش روش های علمی در بالا بردن سطح تکنیک ، تاکتیک و به طور کلی کیفیت تیم ها در هر نوع ورزشی باشند . در ورزش اجرای صحیح مهارت ها وابسته به رعایت اصول و قوانینی علمی متکی بر اصول مکانیکی و بیومکانیکی است. وقتی رقابت ها در سطح حتی صدم ثانیه ها کشیده می شود صرف نظر از تلاش شخصی ورزشکاران در پیروزی ، به طور دقیق ارزش تمرینات و نحوه ی استفاده حداکثر از قدرت و توان ورزشکار در تمرینات توسط یک مربی آگاه و با استفاده از روش های علمی و سایر خصوصیـــاتی که یک مربی موفق باید داشته باشد از جمله اصول علمی تربیــت بدنــی، برنامه ریزی صحیح تمرینات به نحوی که ورزشکار در روز مسابقه در حداکثر کیفیت بدنی و توان مسابقه باشد به طور کامل روشن و غیر قابل انکار است. اگر ما ادوار گذشته را مورد مطالعه قرار دهیم در می یابیم که در مسیر عمومی تاریخ زندگی انسان ، فرهنگ ها و تمدن های بسیاری به وجود آمده است و پیدایش اجتماعات و حرکت آنان اگر چه به ظاهر مستقل بوده ولی به حقیقت در یکدیگر تأثیرات متقابل داشته و تاریخ عمومی بشر را از جنبه های حرکت درونی و بیرونی به وجود آورده است. نقش اساسی علوم ورزشی : اگر چه علوم ورزشی و نقش اساسی آن در بین تمامی ملل هنوز به مراحل کمال نرسیده ولی بدین نتیجه نهایی نرسیده است که اولاً : اجتماع انسانی چون تشکل الکترونی و پروتونی و تجمع منظومه‌های شمسی پیوسته متحرک و متکامل بوده و از مراحل مختلفی گذشته است و در ثانی: تحول و حرکت افراد اجتماع نه فقط از جنبه‌های معنوی و درونی مورد مطالعه بوده بلکه برای تطابق حرکات روحی و جسمی انگیزه‌های علمی را مورد توجه قرار داده و دوام حیات و زندگی خویشتن را در این ایام یافته است که جسم و روح خود را مبتنی بر تحول زمان و نظام خلقت هماهنگ ساخته تا با توازن این دو پدیده‌ی محسوس و معقول سزاوار عدل آفرینش و محق به ادامه‌ی زندگی سالم و متعالی باشد. ورزش محتوی زندگی نیست بلکه نوایی است که زندگی را همراهی می نماید . حفظ سلامت ملل و ایجاد تحول در همه‌ی این تلاش‌ها ، تحقیق‌ها ، تفسیر‌ها و تجربیات و آزمایش‌های علمی در این مدت بیش از دو قرن باعث شدند تربیت بدنی به صورت علم جداگانه‌ای درآمده و انجام ورزش برای مردم جوامع صنعتی جنبه‌ی حیاتی پیدا کند برای این که احتیاج جوامع کنونی ، به نیروی انسانی سالم بیش از هر زمان دیگر قابل لمس است، در جوامعی که نارسائی های کمی و کیفی ورزش وجود دارد عقب افتادگی آن جامعه نیز چشمگیر است و از این روست که ورزش امروز در جوامع مترقی دنیا علاوه بر اثرات بهداشتی و نقش مهم آن در سلامت یک ملت به عنوان یک پدیده‌ی اجتماعی و عامل مهم اقتصادی مورد مطالعه و پ‍ژوهش علمی قرار می گیرد به این دلیل که ترقی دانش و فنون و پیشرفت تمدن مسائل تازه‌ای به وجود آورده است که در گذشته یا مورد نظر نبوده و یا آن که چندان توجهی به آن نمی شد. بررسی‌های علمی ورزش و تربیت بدنی در جوامع صنعتی امروز جدا از پژوهش های پزشکی ، آموزش و پرورش ، روانشناسی ، بهداشت، جامعه شناسی ، اقتصاد و تاریخ نبوده بلکه با همه‌ی علوم فوق رابطه مستقیم دارد . تربیت بدن فرصت را به کودک، نوجوان و جوان می دهد که استعداد‌های خود را بیازماید و به پرورش خود با راهنمایی مربی آگاه همت ورزد . نوجوان و جوان امروزی فقط در محیط ورزش حاضر است نظم را بپذیرد ، چرا که در آن محیط همه مانند او به دستور و مقررات مربوط احترام می گذارند و مسئله تبعیض مطرح نیست همسالان و همراهان دیگرش هم مجبورند به دستورهای مربی عمل کنند. سازمان کلی فلسفی ورزشی: هر کشور بر اساس طبیعت، آب و هوا،‌محیط جغرافیایی و فطرت مردم آن سرزمین دارای فلسفه خود می‌باشد. چون نداشتن فلسفه ورزشی در هر کشور نمی تواند پایه و اساس درستی برای ورزشی آن کشور باشد. مثلاً در اروپا فلسفه ورزشی مردم شباهت زیادی به فلسفه ورزشی رم و یونان باستان دارد. و یا کشور خودمان ایران سوابق طولانی تری نسبت به رم و یونان در ورزش دارد. بطوری که طبق مستندات تاریخی دو هزار و پانصد سال سابقه فلسفی در ورزش دارد، تا آنجا ضرب المثل پر مغز و بیاد ماندنی گواهی می‌دهد: عقل سالم در بدن سالم است، فلسفه ورزشی ایرانیان بوده است . در نوشته‌های "شیلر" و "گوته" نویسندگان بزرگ آلمان ، سه جمله ذیل را می توان در فلسفه ورزشی بسیار مؤثر دانست:‌ 1ـ هر انسانی دوست دارد بازی کند و بازی کردن جزئی از زندگی می باشد. به عنوان مثال: کودک دوست دارد با انگشت دست خود بازی کند. شما حتی در سن کهولت علاقمند به ورزش هستید حتی اگر از نوع سبک آن را انتخاب کنید . بنابراین بازی کردن ( ورزش)‌ جزئی از رشد انسان است و اگر انسان ورزش نکند رشد سالم و صحیح نخواهد داشت. 2ـ هر کس مطابق با شعور و ذهن خود بازی خاصی را انتخاب می کند. مثلاً، بعضی‌ها بازی گروهی توأم با خشونت را دوست دارند. پس به فوتبال، یا بسکتبال، یا هندبال، و یا راگبی روی می آورند. و بعضی ها برخورد بدنی را دوست ندارند پس به ورزش‌هایی چون والیبال، تنیس و یا بدمینتون و ... می پردازند. و عده‌ای به ورزش‌های انفرادی مانند دو میدانی، ‍ژیمناستیک، شنا و وزنه برداری علاقه دارند. 3ـ هـــرکس شخصیــت خـــود را در جریان بازی نشان می دهد. به همین دلیل، مربیــان می بایست علاوه بر شناخت روان شناسی، رفتار بازیکنان را مورد دقت و مطالعه قرار داده تا انعکای از شخصیت فردی بازیکن را در زندگی بدست آورند. مثلاً بعضی از بازیکنان در زمین تمرین و مسابقه مرتب حرف می زنند. اینگونه افراد در کلاس درس هم بی دلیل صحبت خواهند کرد. یا در بازی و مسابقه با داور، در اداره با رئیس و سرپرست نیز حالت پرخاش و اعتراض گونه دارند. بنابراین در اثر شناخت مراحل علمی و تجربی انسانها در ورزش، می توانند اثرات بسیاری موثری در رشد زندگی آینده جوانان و نوجوانان ترسیم نمایند. سیاست‌های شناخته شده ورزشی در جهان : اصولاً انتخاب و سیاست ورزشی، جزئی از وظیفه هر حکومت است. سیستم حکومت‌ها نیز متفاوت است و هر کدام حالت خاص سیاست خود را دنبال می کنند. برای مثال به چند نمونه از سیاست‌های ورزشی که توسط حکومت‌ها اعمال می شود اشاره می کنیم : 1ـ حکومتی سیاست ورزشی خود را بر مبنای تعلیم و تربیت قرار می دهد . معنی این سیاست آن است که هر حرکت و فعالیتی در مدارس مورد توجه قرار می گیرد. زیرا حکومت تشخیص داده تربیت بدنی از تربیت کلی سیاست آنهاست. بنابراین ورزش زیر نظر آموزش و پرورش قرار دارد. 2ـ حکومت دیگر ورزش را زیر نظر وزارت بهداری و بهزیستی اداره می کند. زیرا ورزش و تربیت بدنی را در جهت رعایت اصول بهداشت و سلامت جامعه پایه گذاری می کند. 3ـ حکومت سوم هدف از ورزش را نزدیکی طبقات ، از غنی گرفته تا فقیر و از سیاه گرفته تا سفید، می داند و بطور کلی تشکیل جامعه یکپارچه مورد نظر است. مثلاً آنها به بازی‌هایی فکر می کنند که بتوانند اجتماعات ورزشی را به وجود آورند،‌ چنین سیاست ورزشی زیر نظر وزارت کشور اداره می شود. 4ـ نوع دیگر حکومت، سیاست ورزشی را در جهت فراهم کردن پرستیژ به معنی اعتبار و آبرو، و حیثیت حکومتی خود می داند، این نوع حکومت می خواهد نان دهد دارای حکومتی بهتر از سایر حکومت‌ها بوده از نظر سلامت جامعه، دارای وضع بهتری می باشد. در واقع بسیاری از حکومت‌ها به دنبال همین سیاست هستند . حکومت‌های پیرو این نظریه نیاز به سازمانی دارند که در حد آرزوهایشان گسترده باشد. البته انواع دیگری از سیاستهای ورزشی نیز ممکن است وجود داشته باشد که بر حسب نیاز جامعه ، قابل مطالعه متخصصین است. تغذیه و اساس عملکرد انسان در ورزش تغذیه مناسب ، پایه و اساس عملکرد جسمانی را تشکیل می دهد زیرا علاوه بر فراهم کردن سوخت برای اعمال زیستی، مواد شیمیایی مورد نیاز برای استخراج و استفاده از انر‍ژی بالقوه موجود در این سوخت را نیز مهیا می کند. غذا همچنین تأمین کننده عناصر ضروری برای تشکیل بافت جدید و ترمیم یاخته‌های موجود است. شاید بعضی چنین پندارند که چون تغذیه مناسب برای تمرین های ورزشی را می توان به آسانی از طریق رعایت رژیم غذایی کاملاً متعادل به دست آورد در مطالعه عملکردهای ورزشی تغذیه مناسب چندان اهمیتی ندارد. با این حال، این موضوع مورد تأکید است که وقتی مطالعه تمرین‌های ورزشی از بعد ظرفیت‌های انر‍ژی مورد توجه قرار می گیرد، باید از منابع انر‍ژی غذایی و نقش مواد غذایی در مراحل آزادسازی انرژی آگاه بود. با این دیدگاه برای علاقمندان به ورزش این امکان وجود دارد که اهمیت تغذیه مناسب را درک نمایند و اعتبار ادعاهای مربوط به مکمل‌های غذایی و اصطلاحات تغذیه‌ای ویژه برای کمک به عملکردهای جسمانی را به شکل نقادانه‌ای ارزیابی کنند . چون مواد غذایی مختلف عامل ایجاد انر‍ژی تنظیم مراحل فیزیولو‍ژیک مربوط به تمرین‌های ورزشی هستند بنابراین می توان اصطلاحات رژیم غذایی را با بهبود عملکرد ورزشی مرتبط دانست. اغلب افراد وقت و انرژی چشمگیری را صرف دستیابی به عملکرد ورزشی بهینه می کنند و تنها به دلیل پیروی از یک برنامه تغذیه‌ای ناکافی، مغایر و گاه مضر با شکست روبرو می شوند. سرانجام اینکه اکنون مشخص شده است که روش‌های گوناگون تغذیه صحیح می‌تواند با امراض مختلف مقابله کند و تمرین‌های ورزشی منظم در این امر سهم مهم و مثبتی دارد. تغذیه ورزشکاران : ر‍ژیم غذایی یک ورزشکار باید در یک مطلب اساسی با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت داشته باشد . ورزشکاران علاوه بر احتیاجات زندگی روزمره، نیاز به سوخت برای تمرین ومسابقه دارند غذا سوخت لازم برای ورزشکاران را تأمین می کند ولی اغلب ورزشکاران از سوختی که در مخازن خود می ریزند غافلند. پروتئین، چربی و کربوهیدارتها سوخت بدن(انرژی) شما هستند. همه غذاها ترکیب یکسانی از نظر محتوا ندارند. همانگونه که ماشینهای مسابقه نیاز به بنزین با درجه اکتان بالا دارند. ورزشکاران نیز نیاز به مواد غذایی دارای درجه کربوهیدارت بالا دارند. کالری یک ورزشکار نوجوان ( به خصوص فردی که در حال رشد است) نسبت به هر زمان دیگری از زندگی نیاز بیشتری به کالری دارد . انرژی مورد نیاز همچنین به نوع ورزش تخصصی و برنامه‌ تمرین شما بستگی دارد. یک دختر نوجوان با جثه متوسط که دارای فعالیت متوسط و هنوز در حال رشد است به حدود 2200 کالری در روز نیاز دارد، حال آنکه یک دختر 15 ساله با جثه کوچک که رشدش کامل شده به حدود 1800 کالری یا کمتر نیاز دارد. پسران نوجوان بالاخص نیاز بسیاری به کالری دارند. یک پسر نوجوان در حداکثر رشد ممکن است به 4000 کالری در روز احتیاج داشته باشد . میزان کالری که در ورزش نیز می سوزد متفاوت است تمرین پیش از یک فصل در یک تیم فوتبال ممکن است در روز 500 کالری یا بیشتر بسوزاند. کربوهیدارتها : کربوهیدارتها بهترین سوخت برای ورزشکاران هستند چرا که در مقایسه با چربی و پروتئین نیاز به اکسی‍ژن کمتری دارند. در صورتی که به اندازه کافی از کربوهیدراتها استفاده کنید قادر خواهد بود شدیدتر ورزش کنید. (چه در هنگام ورزش و چه در مسابقه ) یک رژیم کربوهیدارت به شماره اجازه می دهد که به خاطر بازسازی ذخایر کربوهیدارتی و کاهش زمان بازکشت و حالت اولیه سخت‌تر تمرین نمایید. رژیم غذایی در زمان تمرین به ویژه حائز اهمیت است. چرا که اگر شما قادر به تمرین شدید‌تر باشید، در طی مسابقه نیز به سطوح بالاتری از کارایی می رسید. هر بادی 60-50 درصد کالری مصرفی خود را از کربوهیدارتها تأمین کند. به عنوان یک ورزشکار شما حتی به مقادیر بیشتری در حد 70-60 در صد کالری مصرفی 10-6 گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن نیاز خواهد داشت . در صورتی که یک ورزشکار استقامتی هستید، نیاز شما به کربوهیدارت می تواند تا 90-70 درصد کالری مورد نیاز روزانه شما افزایش یابد. غذاهای کم محتوا ذخایر کربوهیدرات بدن شما را کاهش خواهد داد و انر‍ژی شما را تحلیل خواهند برد به نحو مشابه، در صورتی که به جای کربوهیدراتها از غذاهای پرچرب و پروتئین استفاده کنید، نخواهید توانست انر‍ژی مناسب برای تمرین و مسابقه مطلوب را تأمین نماید. پروتئین : زمانیکه به عنوان منبع maintenance انر‍ژی به کار رود پروتئین در رشد، نگه دارد و ترمیم بافتهای بدن دخالت دارد. برخلاف کربوهیدارتها یک سوخت گرانبها و کم بازده به شمار می آید. از آن جهت گرانبها محسوب می شود که به خاطر مصرف شدن به عنوان سوخت ، پروتئین نخست باید به کربوهیدارت یا چربی تبدیل شود که مستلزم صرف انر‍ژی و تولید سموم است. شما برای دفع سموم آب را از دست می دهید که می تواند به کم آبی (دهیدراسیون ) منجر شود که خطری برای ورزشکاران است . از جهت کم بازده است که استفاده از پروتئین به منظور تأمین انرژی با نقش اولیه پروتئین یعنی رشد، نگهداری و ترمیم بدن سازگار نیست . از آنجا که بدن ورزشکاران کمی بیشتر درمعرض آسیب و جراحت می باشد ، نیاز ورزشکار به پروتئین کمی بیشتر از یک فرد غیر ورزشکار است. در صورتی که ورزشکار به برنامه‌های پرورش اندام و افزایش حجم عضله می پردازد ، نیاز به پروتئین بیشتری دارد. برای ورزشکاران استقامتی پروتئین نقش یک باک سوختی ذخیره و به عنوان پشتیبانی کربوهیدارتها سوخت اصلی را ایفا می کند. در کتب، توصیه می شود که یک ورزشکار درحال رشد حدود 5/1 گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن مصرف کند. استفاده از یک ر‍ژیم متعادل نیاز پروتئینی ورزشکار را تأمین می کند و نیازی به مکمل‌های پروتئینی وجود ندارد. مصرف زیاد پروتئین می تواند با افزایش ازت، اوره و آمونیوم موجب ضعف شدید گردد. در ورزشکارانی که فراورده‌های گوشتی و لبنی را مصرف نمی کنند یا رژیم های خاص گیاهخواری دارند ممکن است نیاز به پروتئین تأمین نشود. به هر حال همیشه باید این 8 نکته را مد نظر قرار داد که رشد عضلانی با خوردن غذاهای پر پروتئین افزایش نمی‌یابد بلکه ورزش است که باعث بزرگی عضلات می گردد. چربی : با وجود آنکه اغلب ورزشکاران تلقی نامناسبی از چربی دارند، شما باید بدانید که چربی یک ماده مغذی ضروری است و نقشهای حیاتی زیادی را ایفا می کند. چربی پوست و بدن را تشکیل می دهد. از طریق ساخت هورمونها بدنتان را تنظیم می‌کند. به حالت عایق و محافظ برای احشای داخلی عمل می کند . به ترمیم بافتهای آسیب دیده و جنگ با عفونت ها کمک می کند. منبعی برای انر‍ژی است. چربیها راهی برای ذخیره انر‍ژی در بدن هستند. چربیها را به عنوان یک باک ذخیره در نظر بگیرید: شما دوست دارید که سوخت ذخیره کافی داشته باشید ولی یک باک سنگین به قیمت ازدست رفتن سرعت و قدرت شما تمام می شود.

شهرهای کوچکتر و متوسط نیز فرصت های آموزشی زیادی دارند. اگر آموزش جودو را انتخاب کنید، به احتمال زیاد مدرسه ای در نزدیکی خود پیدا خواهید کرد.  بنابراین یکی از مزایای ورزش جودو در دسترس بودن آن است اما به عنوان یکی از بهترین روش های ورزش های رزمی نمی توان از آن یاد کرد.  جودو، اگرچه دارای ایراداتی است، اما اثربخشی خود را نیز دارد. در برخی از دعواهای خیابانی دقیقا حرکات و ضربات جودو به کمک فرد می آید. در 99% مواقع جودوکار کاملا بر درگیری مسلط است.  خشم و درگیری در حالت ایستاده بجنگید. با وجود اینکه بر محبوبیت موی تای افزوده می شود، اما هنوز نسبتاً نا آشنا است.  در هر شهر میتوانید یک سالن ورزشی بوکس یا کشتی پیدا کنید، اما دسترسی به سالن ها و کلاس های آموزشی موی تای بسیار دشوار است.  همچنین، شیب یادگیری موی تای بسیار زیاد است و معمولاً در مسیر یادگیری موی تای درد و سختی های زیادی وجود دارد، بنابراین کسانی که به قله می رسند نیاز به عزم و استقامت زیادی دارند.    بیشتر بدانید: موی تای و مزایای آن   8- جوجیتسو جایگاه بعدی لیست متعلق به جوجیتسو است.  در پایان قرن بیستم، مردی برزیلی به نام کارلوس گریسی با میتسویو مائدا، قهرمان جودوی مشهور جهان ملاقات کرد. این آغاز چیزی است که ما اکنون به عنوان جوجیتسو برزیلی در بیشتر کشورهای انگلیسی زبان می شناسیم.  کارلوس گریسی پس از تسلط و توسعه فن ها و تکنیک های جودو به چیزی که ما امروز به نام جوجیتسو می شناسیم رسید.  جوجیتسو یک هنر رزمی کارا  برای دفاع شخصی است زیرا بر فاکتور شانس و قدرت فیزیکی تکیه نمی کند، بلکه به تکنیک و به کارگیری به موقع آن وابسته است.  تنها ضعف جوجیتسو عدم مبارزه در حالت ایستاده است. هنگامی که یک مبارز باتجربه ی جوجیتسو حریف خود را چه در حالت ایستاده و چه بر روی زمین در دست بگیرد، بازی برای حریف تمام می‌شود.  جوجیتسو هنری نسبتا تازه است و هنوز عده ی زیادی از افرادی که به مبحث دفاع شخصی علاقه دارند با آن آشنا نیستند. اما در هر صورت جوجیتسو را می توان در لیست برترین ورزش ها برای دفاع شخصی قرار داد.